Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4462 K.2025/1038

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/389 Esas, 2021/1689 Karar sayılı kararı ile İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2017/985 Esas, 2018/1038 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2022 tarihli ve 11-2021/131200 sayılı yazısı ile 7394 sayılı Kanun'un 6 nci maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) eklenen Geçici 34 üncü maddenin dördüncü fıkrası gereğince yasa değişikliği nedeniyle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/480 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosyada mevcut, vergi raporları, bilirkişi raporları, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın ticari faaliyetinin faturalarda yer alan miktarları elde edebilecek büyüklüğe sahip olmadığı, faturaların tevsik edilmesi zorunlu bedeller içermesine rağmen bedellerinin ödendiğine dair tevsik edici belge sunulamadığı,

2013 takvim yılında düzenlenen 76 adet faturanın 13 adedinin faturanın matbaa teslim tarihinden önceki tarihler için düzenlendiği ve yapılan yoklamada ticari faaliyetin tespit edilememesi nedeniyle mükellefiyet kaydının 31.12.2013 tarihin itibariyle re'sen terkin edilmesine rağmen 2014 takvim yılında sanıktan fatura aldığını beyan eden iki mükellefin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair tam kanaate varıldığından, sanık müdafinin sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/480 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir 18 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzimir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,