Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4694 K.2023/10621

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli kararı sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmişir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ... atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 10.01.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 30.03.2022 tarihinde işlediği tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı nedeniyle, düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle, eksik incelemeyle karar verildiğine, zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu ve dosya kapsamına göre sanık hakkında derhal beraat kararı verilebilecek bir hâl bulunmadığının anlaşılması nazara alındığında, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine yeniden ele alınan dosya üzerinden duruşma açılmaksızın karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, suç tarihinin 25.06.2009 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.01.2019 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 30.03.2022 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.03.2011 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/280 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,