Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4948 K.2023/11105

Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz istemine ilişkin sonrasında verilen kararların hukuki değerden yoksun oldukları kabul edilerek yapılan incelemede: Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 nci maddesi uyarınca tebliğine ilişkin 21.04.2008 tarihli işlemin, daha önce adli mercilerce söz konusu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu belirlenmiştir. Ancak.

7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen ve hükmün infazı için 21.07.2008 tarihinde cezaevine alınıp 28.12.2008 tarihinde şartla tahliye edilen sanığın, hükmün infazı sırasında mahkûmiyet kararını öğrendiği ve takriben 14 yıl sonra 28.12.2022 tarihli dilekçeyle,

gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden bahisle temyiz talebinde bulunmasının açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanığın yokluğunda verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu,