Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5103 K.2023/10689

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2002 tarihli kararı ile sanık hakkında yurt dışına vize almak bahanesiyle nitelikli dolandırcılık suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 504 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 522 nci, 523 ncü maddeleri ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay 6 gün ağır hapis ve 5.555.555 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.06.2005 tarihli kararı ile "hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanık lehine olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2005 tarihli kararı ile sanık hakkında yurt dışına vize almak bahanesiyle nitelikli dolandırcılık suçundan, 765 sayılı Kanunu'nun 504 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 522 nci, 523 ncü maddeleri ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay 6 gün hapis ve 5 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2005 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.01.2009 tarihli kararı ile "hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanunu'nun 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanma koşulları oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında yurt dışına vize almak bahanesiyle nitelikli dolandırcılık suçundan, 765 sayılı Kanunu'nun 504 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 522 nci, 523 ncü maddeleri ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay 6 gün hapis ve 5 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 16.04.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

6. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli kararı ile denetim süresi içerisinde 2012 tarihinde işlediği, resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 20.10.2022 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

7. Temyiz incelemesine konu Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararı ile Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında yurt dışına vize almak bahanesiyle nitelikli dolandırcılık suçundan, 765 sayılı Kanunu'nun 504 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 522 nci, 523 ncü maddeleri ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay 6 gün hapis ve 5 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.04.2009 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5252 sayılı Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddeleri karşısında; yargılama konusu eylem için, 765 sayılı Kanun’un 504 üncü maddesinin dördüncü fıkrası (5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası) uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği 5 yıllık olağan ve 7,5 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve durma süresi eklendiğinde dahi Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2005 tarihli mahkumiyet kararı ile 03.01.2023 tarihli mahkumiyet kararları arasında, 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,