Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5231 K.2024/7939

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/6900 Esas, 2022/16694 Karar sayılı ilamı ile;

"Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

5.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılmasını talep ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, Yenilikçi Türkiye Partisi İzmir İl Başkanlığı binasında 22/02/2016 tarihinde kumar oynandığının tespit edildiği, Bornova Kaymakamlığının 22/02/2016 tarih ve 34168587-470-E.642 sayılı yazısına istinaden 23/02/2016 tarihinde binanın giriş kapısında Bornova İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından mühürleme işleminin yapıldığı, sanık ...'ın 25/02/2016 tarihinde binanın bahçe kısmındaki Kavaklıdere Mahallesine bakan kısmında duvarı kısmen yıkarak yeni bir kapı açtığı ve faaliyete devam ettiğinin tespit edildiği, yetkililer tarafından mühür bozma tutanağı düzenlendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın tevil yollu ikrarı, tanık beyanları, dosyada mevcut tutanaklar ile tüm dosya kapsamından, olayda her ne kadar mühür fiilen bozulmamışsa da mühürle korunan amacın dışına çıkılması suretiyle mühürün bertaraf edildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı TCK'nun 203/1 maddesinde belirtilen mühür bozma suçunu işlediği kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde bendinde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.