Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5689 K.2024/392

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli ve 2011/392 Esas, 2013/906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme ile kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi suçlarından delil yetersizliğinden beraat kararları verilmiştir. 2. Katılan vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 19.06.2017 tarihli ve 2015/6295 Esas, 2017/4726 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçundan kurulan hükmün onanmasına, kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi suçundan kurulan hükmün ise sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 38. Asliye Ceza Mahkemesinin14.09.2017 tarihli ve 2013/444 Esas, 2017/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası ile iş bu dosyanın birleştirilmesine karar verilmiştir. 4. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2018 tarihli ve 2017/375 Esas, 2018/86 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 5. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/195 Esas, 2018/565 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 6 ay hapis ve 800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizleri üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/31582 Esas, 2022/18013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kısa karar ile gerekçeli karar arasında ceza miktarı itibarıyla çelişkiye neden olunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/807 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile zamanaşımı dolmadığı halde düşme kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 04.02.2011 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 08.02.2011 olduğu ve Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu süre 08.02.2011 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği halde, hükmün gerekçesinde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının belirtilmesi hukuka aykırı ise de;

hüküm fıkrasında uygulama maddelerinin doğru olarak gösterilmesi ve düşme hükmünün sonucu itibarıyla doğru olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. KARAR