Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5726 K.2024/3816

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 17.01.2023 tarihli ve 2021/59 Esas, 2021/167 Karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin reddine yönelik kararın sanık tarafından temyizi edildiği tespit edilmekle, Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı yapılan temyiz talepleri hususunda ilk derece mahkemelerinin karar verme görev ve yetkilerinin bulunmaması karşısında, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 17.01.2023 tarihli ve 2021/59 Esas, 2021/167 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmekle,

yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/59 Esas, 2021/167 Karar sayılı kararı ile bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f), son bendi, 62, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca kurulan 3 yıl 4 ay hapis ve 4.900,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine,