Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5840 K.2024/5760

Sanık müdafiinin vekâlet ücreti ile sınırlı temyiz talebinin incelenmesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan düşme kararı, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin sınırlı temyiz istemi, sanık hakkında düşme ve beraat kararları verilmiş olmasına rağmen sanık lehine vekâlet ücreti tayin edilmemesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesine yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Aynı davada yargılandığı resmi belgede sahtecilik suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR