Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5852 K.2024/5828

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 2 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 7394 sayılı Kanun'un uygulanması gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli 2022/572 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, bu suçla ilgisi olmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari alışverişe dayanamayan faturalar düzenlediği iddiasıyla sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; Kütahya'da boyacılık yaptığını, ... ve ... isimli kişilerin gelerek Ankara'da şirketleri olduğunu söyleyip kendisini ve arkadaşları M.E. ve C.B.'yi Ankara'ya götürdüğünü, vekaletname aldığını, işe girmek amacıyla bunların alındığını düşündüğünü ancak daha sonra açılan davalar olunca adına şirket açıldığını öğrendiğini, yapılan hiç bir işlem ile ilgisinin olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Tanık olarak dinlenen M.E. ve C.B. sanık savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır.

4. Mahkemece, sanık savunması, mütala, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu ve bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alındığında, 2012 yılı aralık ayına kadar matrah bildirdiği, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. İlgili vergi dairesinden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmada adı geçen ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2. Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3. İşletmenin faaliyetine ilişkin beyannamelerin kim tarafından verildiğinin araştırılması, beyannamelerin muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması hâlinde; söz konusu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya tanık sıfatıyla çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 46 ncı ve 48 nci maddeleri uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadığı ve suç tarihinde şirket işleriyle fiilen kimin ilgilendiği ve kimin talimatı ile işlem yaptığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli 2022/572 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,