Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6004 K.2025/4731

Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2012 tarihli ve 2011/967 Esas, 2012/1076 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Mahkemenin sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 28.02.2013 tarihli ek kararının, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 02.02.2015 tarihli ve 2014/23013 Esas, 2015/1762 Karar sayılı onama kararıyla kesinleşmesi sonrası, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü‘nün,

10.07.2015 tarihli ve 14733/47085 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 16.09.2015 tarihli ve KYB-2015/261523 sayılı ihbarnamesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/20377 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararıyla, "...sanığın değişik zamanlarda ve farklı bahanelerle katılandan menfaat temin etmesi şeklindeki eylemi nedeni ile cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi" şeklindeki gerekçeyle,

"aleyhe sonuç doğurmamak" ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 12.06.2024 tarihli ve 2023/4-503 Esas, 2024/190 Karar sayılı kararındaki tespitler doğrultusunda "yeniden yargılama yapılmamak" üzere bozulmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla.

Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yeniden duruşma açılarak verilen 07.06.2016 tarihli ve 2016/908 Esas, 2016/947 Karar, 29.11.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/1883 Karar, 22.06.2023 tarihli ve 2020/709 Esas, 2023/1793 Karar sayılı kararlar ile bu kararların temyizen incelenmesine yönelik Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/28970 Esas, 2017/27476 ile 09.06.2020 tarihli ve 2020/760 Esas, 2020/5071 Karar sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun oldukları ve ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın, tebliğnameye aykırı olarak,