Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6167 K.2023/10237

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2014 tarihli ve 2013/941 Esas, 2014/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2017/17610 Esas, 2020/3650 Karar sayılı kararı eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2020/346 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a-2) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 15.12.2014 tarihli mahkumiyet kararından hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR