Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2023/6764 E. , 2024/8828 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1282 E., 2023/157 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiy
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2023/6764 E. , 2024/8828 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1282 E., 2023/157 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Didim(Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.06.2013 tarihli ve 2012/747 Esas, 2013/648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2.Didim(Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.06.2013 tarihli ve 2012/747 Esas, 2013/648 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.04.2017 tarihli ve 2015/6086 Esas, 2017/9158 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. Madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/204 Esas, 2018/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 4.Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/204 Esas, 2018/185 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2018/6844 Esas, 2020/4612 Karar sayılı kararı ile "İddianamede sevk maddesi olarak TCK’nın 58. maddesi gösterilmediği ve ayrıca sanığın alınan savunmalarında sabıka kaydı da okunmadığı halde, sanığa usulüne uygun bir şekilde ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine muhalefet edilmesi ve bozma ilamından önce verilen hükümde sanığın 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak, ceza miktarına ilişkin bu hususun CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık açısından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, sanığın 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek sanık hakkında fazla adli para cezası tayini suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi" nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir. 5.Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/446 Esas, 2020/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53, 58 inci maddeleri ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 6.Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/446 Esas, 2020/541 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/37863 Esas, 2021/9352 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7.Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2021/1282 Esas, 2023/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53, 58 inci maddeleri ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık, usul ve yasaya aykırı olan kararın kaldırılması talebi ile hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın araç kiralama işiyle uğraştığı, sanık ile arasında 08.09.2012 başlangıç, 15.09.2012 bitiş tarihli araç kiralama sözleşmesi yapıldığı ve katılan tarafından davaya konu 09 YE 785 plaka sayılı aracın sanığa teslim edildiği, kira sözleşmesinin bitimine müteakip aracın sanık tarafından katılana iade edilmediği, bunun üzerine katılanın 25.09.2012 tarihinde müracaatta bulunarak şikayetçi olduğu, şikayet üzerine aracın 29.09.2012 tarihinde Aydın'da yakalandığı ve sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur. 2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında özetle katılan ile telefonda görüşerek kira süresini sözlü olarak uzattığını belirterek atılı suçu kabul etmemiştir. 3. Bozma kararları sonrası dosyanın iki kez uzlaştırma bürosuna gönderildiği, her ikisinde de uzlaşmanın sağlanamadığının rapor edildiği, katılanın alınan beyanlarında da uzlaşmak istemediğini belirttiği ve sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşılmıştır. 4. Yapılan yargılama sonunda, sanık her ne kadar savunmasında atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiş ise de; dosyada mevcut kira sözleşmesi içeriği ve olayın oluşu itibarıyla suçlamadan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek sanığın savunmasına itibar edilmemiş, üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmış ve temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 07.06.2013, 10.04.2018 ve 03.12.2020 tarihli hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Didim(Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2021/1282 Esas, 2023/157 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 163,00 TL ve bozma sonrası yapılan 310,00 TL uzlaştırma gideri olmak üzere toplam 473,00 TL'den oluşan yargılama giderinin sanıktan tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.