Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6812 K.2024/4965

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2011 tarihli ve 2010/112 Esas, 2011/155 Karar sayılı kararı sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.12.2015 tarihli ve 2013/19305 Esas, 2015/32037 Karar sayılı kararı ile ''yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/293 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar itirazın reddiyle 18.07.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanığın denetim süresi içerisinde 09.07.2019 tarihinde işlediği, Tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve kararın istinaf edilerek kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

5. Temyiz incelemesine konu Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/287 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, 30.09.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.07.2016 tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 15.03.2023 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.07.2016 tarihinden denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 09.07.2019 tarihine kadar olağan zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında bozma öncesi mahkumiyet hükmünün kurulduğu 30.09.2011 tarihi olduğu ve bu tarihten temyize konu hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,