Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6813 K.2024/4961

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2011 tarihli ve 2011/532 Esas, 2011/754 Karar sayılı kararı sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hükmolunan 3.740,00 TL adli para cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar itirazın reddiyle 06.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 01.11.2014 tarihinde işlediği, alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş, temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3. İzmir

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 ncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2019/6476 Esas, 2022/17649 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulu yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 5. Temyiz incelemesine konu, İzmir

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/990 Esas, 2023/434 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik incelemeyle düşme kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR