Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6962 K.2024/7367

İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/718 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.10.2023 tarihli ve 2023/12163 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116638 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116638 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, somut olayda, sanığın eylemine uyan suç için Kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu nazara alındığında, sanığın eylemine konu suç tarihinin 13/11/2013 olduğu ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 16/10/2014 tarihinden hüküm tarihi olan 14/03/2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Mühür bozma suçu, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinde; "(1) Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un "Dava zamanaşımı" başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasında; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl, b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl, c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl, d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl, e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, geçmesiyle düşer." Denilmektedir.

3. 5237 sayılı Kanun'un "Zincirleme suç" başlıklı 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir.

Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır." hükmü yer almakta olup, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında "Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs halinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun onsekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar." denilmek suretiyle zincirleme suçlarda suç tarihinin ne şekilde tespit edileceği hükme bağlanmıştır.

4. 5237 sayılı Kanun'un "Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi" başlıklı 67 nci maddesinin ikinci fıkrası; "(2) Bir suçla ilgili olarak; a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi, b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi, c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi, d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi, halinde, dava zamanaşımı kesilir." Şeklindedir.

5. Bu açıklamalar ışığında dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında suç tarihinde ruhsatsız olması nedeniyle mühürlenen iş yerindeki mührü bozarak faaliyetine devam ettiğinden bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.12.2013 tarihli ve 2013/164858 Soruşturma, 2013/57528 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/680 Esas, 2014/635 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2018/996 Esas, 2022/12596 Karar sayılı kararı ile bozulmasına müteakip, yeniden yapılan yargılamada;

aynı iş yerine yönelik olarak 03.01.2013 tarihinde gerçekleştirilen mühür bozma eylemi yönünden İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 19.11.2013 tarihli ve 2013/152023 Soruşturma, 2013/50331 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2019 tarihli ve 2019/151 Esas, 2019/278 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 3000,00 TL adli para cezasının iş bu dosya ile zincirleme olduğu kabul edilerek mahsubuna karar verilmek suretiyle, inceleme konusu İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/718 Esas,

2023/198 Karar sayılı kararı ile sanığın mühür bozma suçundan neticeten 740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılması nedeniyle, bozma öncesi 25.12.2014 tarihli mahkûmiyet hükmü ile zincirleme suça esas teşkil eden dosyadaki 05.04.2019 tarihli mahkûmiyet hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 66 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca bu dosya yönünden de olağan zamanaşımını kestiği anlaşıldığından,

dosya kapsamına göre olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oybirliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,