Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/7043 K.2024/3143

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2013/342 Esas, 2015/689 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme, her iki sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından beraat ve mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2013/342 Esas, 2015/689 Karar sayılı kararlarının sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/7154 Esas, 2022/18985 Karar sayılı kararı ile bozulmalarına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Eskişehir

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/707 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve her iki sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, verilen düşme kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ile aynı maddenin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.07.2015 tarihli mahkumiyet olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Eskişehir