Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/7299 K.2024/1640

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/1139 Esas, 2015/836 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Aliağa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/1139 Esas, 2015/836 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/4501 Esas, 2020/7823 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Aliağa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/649 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Aliağa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/649 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/5478 Esas, 2022/19071 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Aliağa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir. B. Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın Ö...Temizlik Bilgisayar ve Nakliyat şirketinin yetkili temsilcisi olmadığına ve eksik inceleme sonucu mahkûmiyetine hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın yetkilisi olduğu Ö...Temizlik Bilgisayar Nakliyat San. Ltd. Şti adına, şikayetçi ...'den 6 aylık süre ile kiraladığı ... plaka sayılı aracı kira süresi sonunda iade etmediği gibi kira bedelini de ödemediği iddia olunmuştur.

2. Mahkeme tarafından, sanığın savunması, şikâyetçi beyanı, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın 27.10.2015 tarihinde mahkeme huzurunda alınan savunmasında Ö...Temizlik Bilgisayar ve Nakliyat şirketinin müdürü olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından eksik inceleme nedeniyle hüküm kurulduğuna ilişkin sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak, Bozma öncesi yapılan yargılamada şikâyetçi ...'in 05.03.2015 tarihli mahkeme huzurunda alınan beyanında "davaya katılmak istemediğini" belirttiği, her ne kadar bozma sonrası yapılan yargılamada 21.12.2020 tarihinde alınan beyanında "şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini" belirtmiş, mahkemece de katılmasına karar verilmiş ise de şikâyet ve davaya katılma hakkından feragat edildikten sonra feragattan cayma ve dolayısıyla yeniden katılma isteğinde bulunma hak ve yetkisine sahip olmadığı ve usulsüz verilen katılma kararının vekâlet ücretine hak kazandırmayacağı anlaşılmakla;

şikâyetçi ... lehine sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararında sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde AAÜT belirlenen 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ilişkin paragrafın hükmün fıkrasından tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,