Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/842 K.2023/3179

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2009 tarihli ve 2007/263 Esas, 2009/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2009 tarihli ve 2007/263 Esas, 2009/256 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, 07.05.2012 tarihli ve 2011/10650 Esas, 2012/4743 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2014 tarihli ve 2012/1248 Esas, 2014/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca doğrudan 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve söz konusu karar itiraz edilmeksizin 02.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2012 tarihli ve 2019/259 Esas, 2020/1369 Karar sayılı yazısı ile, sanığın denetim süresi içinde 08.06.2018 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ihbar edilmiştir.

5. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2012 tarihli ve 2019/259 Esas, 2020/1369 Karar sayılı kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/1761 Esas, 2022/235 Karar sayılı kararı ile 02.02.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

6. İhbar üzerine, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararı ile, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2014 tarihli ve 2012/1248 Esas, 2014/652 Karar sayılı dosyası ele alınarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolmadığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; beraat hükmüne itirazları olmadığına, ancak vekalet ücretine hükmedilmemiş olması nedeniyle eksikliğin giderilmesine ve tamamlanmasına karar verilmesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.07.2014 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 08.06.2018 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek inceleme yapılmıştır.

2. 1136 sayılı Kanun’un 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, ancak sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verildiğinden avukatlık ücretine hükmedilmediği görülmüş; söz konusu karara yönelik katılan vekilinin de aleyhe temyizinin bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 01.08.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,