Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1120 K.2024/6681

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/118 Esas, 2016/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararları verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/6085 Esas, 2022/11792 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 3.Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/545 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10.04.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR