Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1221 K.2024/6573

Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ;karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/95 Esas 2015/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/4193 Esas 2020/6964 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek; sanık ...’in borcuna istinaden yapılan icra takibi sırasında hacze konu eşyaların sanığa ait olduğu kabul edilerek haciz tutanağının düzenlendiği, haczin gerçekleştirildiği ve hacze konu hayvanların istihkak iddiası sahibi Hüseyin Er’e yediemin sıfatıyla teslim edildiğinin anlaşılmış olması karşısında; sanık ...’e atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşmayacağı bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet hükmü kurulması, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/271 Esas 2020/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın oğlunun temyiz isteği, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin önceki mahkûmiyet tarihi olan 22.01.2015 tarihinden temyiz incelemesine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/271 Esas 2020/347 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,