Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1252 K.2025/11057

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Temyizin kapsamına göre. İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/173 Esas, 2022/346 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şikayetçi ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f, 62, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şikayetçi ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f, 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

İstinaf İzmir Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2022/4387 Esas, 2023/3220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmadan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine , karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; ''Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi yenilenerek 21.09.2023 tarihinde 32316 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmış ve yayınlandığı gün yürürlüğe girmiştir. Sayın mahkemenin dosyamızda karar tarihi tarifenin yürürlüğe girdiği gün olduğundan yeni tarife üzerinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.''şeklinde olup avukatlık ücretinin miktarını temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin temyizinin nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle takdir olunan vekalet ücretinin miktarı ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli, 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceği" gözetilerek,

adı geçen sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince başkaca suçları için aynı kovuşturma neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiğinin anlaşılması karşısında Bölge Adliye Mahkemesince müsnet suçtan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücreti verilmemesi gerektiği gözetilmemiş ise de bu husus aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir