Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1708 K.2024/6682

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/582 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2019/527 Esas, 2022/17529 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen mühür bozma suçu için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 12.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR