Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1730 K.2024/7045

Kamu davalarının zamanaşımı nedeni ile düşürülmesi Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

sanık ...'ın 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık ...'ın temyiz talebi bakımından ise; sanık ...'ın hüküm tarihinde bir başka suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, SEGBİS ile duruşmada hazır bulunan sanık ...'a, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla da kararı temyiz edebileceği belirtilmeyerek yanıltılması karşısında sanık ...'ın 09.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu,

bu temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin mahkemenin 17.06.2022 tarihli ek kararının sanık tarafından süresi içinde temyiz edildiği, bu nedenlerle sanık ...'ın asıl karara yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu hususlarının anlaşıldığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle 17.06.2022 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/596 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. 2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/596 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/7513 Esas, 2021/1950 Karar sayılı kararı ile sanıkların uzlaşmaya tabi dolandırıcılık suçunu işlediklerinin anlaşılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Çatalca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/78 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... temyizinde özetle; pişman olduğunu, kullanıldığını, dosyayı temyiz etmek isteiğini belirtmiştir. 2. Sanık ... asıl karara yönelik temyizinde özetle; süre tutum dilekçesi vererek gerekçeli kararın tebliğini istediği ama tebliğ edilmediğini, ek kararı temyiz dilekçesine özetle; ek kararın yanlış olduğunu belirtmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 08.10.2013 tarihli mahkeme sorguları olduğu ve uzlaştırma işlemleri sırasında duran sürenin, en aleyhe kabulle uzlaştırmacının görevlendirilip katılana uzlaşma teklifi yaptığı 31.03.2021 tarihi ile uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı 11.04.2021 tarihi arası olduğu da göz önüne alındığında, sorgu tarihinden, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/78 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ayrı ayrı BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye ve Ek Tebliğname'ye uygun olarak,