Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1929 K.2025/12893

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesinde, 1412 sayılı CMUK'un 253/6. maddesine paralel bir şekilde "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." hükmüne yer verilmesi, mezkûr maddenin gerekçesinde de "fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hallerde derhal beraat kararı verilebileceği"nin belirtilmesine.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2021/734 Esas, 2023/9111 Karar sayılı bozma ilâmının, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesinde yer verilen ve yargılama neticesinde ulaşılabilecek kanaate ilişkin olan beraat sebebine dayanmasına, somut olayda derhâl beraat nedeninin bulunmamasına, yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hâllerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, derece mahkemeleri ve Yargıtay tarafından re'sen zamanaşımı kuralı uygulanarak kamu davasının düşmesine karar verilmesinin zorunlu olmasına göre;

eylemin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir hâl, başka bir deyişle derhâl beraat kararı verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığından zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle Mahkemece re'sen ve diğer iddialardan önce davanın düşmesine karar verilmesi zorunluluğuna riayet edilerek sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği;

yargılama konusu özel belgede sahtecilik suçu için 5237 sayılı TCK’nın 207/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, bozma öncesi verilen 03.12.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu, zamanaşımını durduran bir nedenin bulunmadığı da gözetildiğinde, son kesen işlem tarihinden inceleme konusu hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının dolduğu,

Mahkemece sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,