Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2057 K.2025/1870

Sanık ... hakkında temyize konu asıl ve birleştirilen dosyaların incelenmesinde, sanığın yetkilisi olduğu şirket adına işletmekte olduğu iş yerinin ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiği iddiasıyla, 16.12.2013, 02.05.2014, 13.11.2014 ve 24.03.2015 tarihli iddianameler ile 02.08.2013, 18.09.2013, 02.10.2013, 22.10.2013, 02.01.2014, 04.02.2014 ve 22.10.2014 tarihli mühür bozma tutanaklarına istinaden kamu davası açıldığı,

mührün bozulduğuna dair tutanaklardan sonra iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti oluşacağı, bundan sonraki eylemlerin ise ayrı bir suç oluşturacağı cihetle, kamu davasına konu edilen 02.08.2013, 18.09.2013, 02.10.2013 ve 22.10.2013 tarihli tutanakların 16.12.2013 tarihli ilk iddianameden önce düzenlendiği ve böylece eylemlerin tek bir zincirleme suçu oluşturduğu, 02.01.2014 ve 04.02.2014 tarihli mühür bozma eylemlerine ilişkin tutanakların ise 02.05.2014 tarihli ikinci iddianameden önce düzenlendiği ve eylemlerin tek bir zincirleme suçu oluşturduğu,

istinaf kanun yoluna tabi olan birleşen İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/718 Esas ve 2022/923 Karar sayılı dosyasına konu 22.10.2014 tarihli eylemin ise bağımsız suç oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında birleşen İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/718 Esas ve 2022/923 Karar sayılı dosyasına konu 22.10.2014 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 08.10.2015 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,