Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2153 K.2024/15374

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2017/737 Esas, 2018/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2018/691 Esas 2020/810 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına; sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 51, 53 maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ,ertelemeye karar verilmiştir.

3.Anılan kararın katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/05/2022 tarih ve 2020/53812 sayılı yazısı ile 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddesi gereğince lehe yasa değerlendirmesi gerekliliği nedeniyle dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.İade üzerine Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2022/457 Esas, 2023/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) bendi, 4 üncü bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 51 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ,ertelemeye karar verilmiş ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.11.2023 tarihli iade kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri, kamunun uğradığı zararın giderilmediği gözetilmeden erteleme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanık hakkında, hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK 49/2 maddesi uyarınca kısa süreli olduğu gözetilmeden "hapis cezası kısa süreli olmadığından TCK 50 maddesindeki seçenek tedbirlere ve adli para cezasına çevrilmesine kanunen yer olmadığına" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle lehe hükümlerin değerlendirilmesi sırasında çelişki yaratılması,

2.Suç tarihinin, defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğ tarihi olan 09.12.2016 tarihinden itibaren 15. günün tatil günü olması nedeniyle takip eden ilk iş günü 26.12.2016 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına " 24.12.2016" olarak yanlış gösterilmesi,

Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR