Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/228 K.2024/5118

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 Tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 Tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/1988 Esas, 2022/11641 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.)

3. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/193 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sahte fatura düzenlemediğine, işletme ile ağabeyinin ilgilendiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması nedenleriyle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiası ile kamu davası açılmış, dava şartı olan mütalaanın dosya arasında bulunduğu görülmüş, vergi suçu raporu ve eklerine göre 2012 yılında düzenlediği faturaların sahte olduğunun tespit edildiği bildirilmiş, Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, düzenlenen faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiş, sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ve iş yeri ile ağabeyinin ilgilendiğini beyan etmiş, ancak bozma öncesi mahkemece yapılan sorgusunda, ağabeyinin yanında ona yardım ettiğini söylemiş, Mahkemece sanık savunmaları,

bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuş, zararı gidermediği için hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen ve dava şartı olan mütalaanın, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin olduğu, Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2015 tarihli ve 2015/50 Karar sayılı kararı ile 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan ayırma kararı verilerek, bu suçlar yönünden dosyanın Karabük Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve hakkında iddianame düzenlendiği,

Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 Tarihli ve 2016/317 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu ve kararın 10.12.2019 tarihinde kesinleştiği görülmekle.

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası gözetilerek anılan dosyanın getirtilerek incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi,

aksi halde dava dosyası getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek anılan dosya bakımından da zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/193 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,