Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/231 K.2024/3138

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 228 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

6. Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının seri yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine Ankara 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2022 tarihli kararı ile davanın durmasına karar verilerek seri yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi için dosya Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ancak sanığın seri yargılamaya yönelik teklifi reddetmesi üzerine seri muhakeme işlemleri sonlandırılmıştır.

8. Seri muhakeme uygulanmaması üzerine Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun' un 228 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 500 Türk Lirası adli para cezası ve 80 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın işletmeciliğini yaptığı kahvehanede kolluk görevlileri tarafından yapılan denetim ve kontrolde masada kumar oynayan şahısların suçüstü yakalandıkları, masada bulunan para ve iskambil kağıtlarının muhafaza altına alındığı, sanığın bu suretle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunması, Yargıtay bozma ilamları ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR