Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2292 K.2025/914

Kanunu’nun 158/1-l, 62, 52. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 18.05.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 2023/17653 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20769 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20769 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/11/2021 tarihli ve 2021/6818 soruşturma, 2021/2604 esas, 2021/253 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında ayrıca Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27/12/2018 tarihli ve 2018/5214 soruşturma, 2018/1999 esas, 2018/45 sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2021 tarihli ve 2019/42 esas, 2021/31 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde;“Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir." hükmü yer almaktadır. 3. Bu kapsamda incelenen dava dosyası içeriğine göre.

Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2021 tarihli ve 2021/2604 Esas sayılı iddianamesi ile kendisini kamu görevlisi olarak tanıtan sanığın, mağdurlar ... ve ...'yı hileli davranışlar ile aldatıp 1.630,00 TL menfaat temin ettiği belirtilerek açılan kamu davası neticesinde yapılan yargılamada, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de,

aynı eyleme ilişkin Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2018 tarihli ve 2018/1999 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/42 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında aynı fiil nedeniyle önceden açılmış bir kamu davası ile verilmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,