Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2341 K.2024/15524

Sanık hakkında, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2011/627 Esas, 2020/875 Karar sayılı kararı ile sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü‘nün, 14.03.2023 tarihli ve 2022/19837 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38948 sayılı ihbarnamesi üzerine,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2023/2441 Esas, 2023/5565 Karar sayılı ilamı ile "...sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 09.02.2012 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği hükmün KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,..." karar verildiğinin incelenen dosya kapsamından anlaşılması karşısında.