KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/240 E., 2025/1042 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/3792 E., 2023/1507 K.
- Suçlar
- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
601 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2017/1 Esas, 2019/582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrer dava nedeniyle ret kararı verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2019/1781 Esas, 2021/1049 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş karar 09.07.2021 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 25.09.2022 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin ihbarı üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/3792 Esas, 2023/1507 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 7394 sayılı Kanun ile değişik 359 uncu maddesinin ek fıkra 1 ve geçici 34 üncü, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, söz konusu defter ve belgelerin vergi dairesi tarafından kaybedildiğine, bu nedenlerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanık savunması, vergi raporları, Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün, 2014 yılına ilişkin defter ve belgelerin kendilerinde bulunmadığı, 2012 ve 2013 yıllarına ait defter ve belgeler ile 2011 ve 2013 yıllarına ait alış ve satış faturalarının bulunduğuna ilişkin cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verilirken, aynı maddenin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme imkanı bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/3792 E., 2023/1507 K. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/240, K. 2025/1042, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama