Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2659 K.2024/8401

Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/207 Esas, 2023/306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, 43, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 533.600.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/159 Esas, 2024/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz istemi, hükmün, gerekçesi ile çelişkili olduğuna, etkin soruşturma ve kovuşturma yapılmadığına, tevsii tahkikat taleplerinin değerlendirilmediğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, mahkumiyete yeter, kesin delil bulunmadığına ve tutukluluk halinin sona erdirilmesi taleplerine,

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.20.04.2022 tarihinde katılanı, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen N.A.ya ait telefon numarası ile arayan sanığın, kendisini polis olarak tanıtarak adının FETÖ soruşturmasına karıştığından bahisle öncelikle İş Bankası hesabına para göndertmesi gerektiğine inandırdığı, katılanın 55.143,13 TL parayı sanığın İş Bankasındaki hesabına gönderdiği, paranın aynı gün sanık tarafından çekildiği, 21.04.2022 tarihinde katılanı yeniden arayarak, yakınlarının adının da FETÖ soruşturmasına karıştığını ve para göndermesi gerektiğini söyleyerek,

hakkında ek takipsizlik kararı verilen A.S.nin Yapı Kredi Bankası hesabına 99.918,13 TL para göndermesini sağladığı, ancak banka görevlilerinin işlemden şüphelenmeleri üzerine mobil bankacılık erişimini engellemeleri üzerine bu paranın sanık tarafından çekilemediği ve A.S. tarafından katılana iade edildiği, bu şekilde sanığın zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Mahkemece, iddia savunma, katılan beyanı, banka cevap yazıları, kamera kayıtları inceleme tutanağı, BTK yazı cevabı, paranın yatırıldığına ve çekildiğine dair dekontlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan beyanı, kamera inceleme, araştırma ve kimlik tespit tutanakları, yakalama tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/159 Esas, 2024/143 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, tekerrüre esas alınan Dörtyol

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/345 Esas, 2018/122 Karar sayılı kararındaki hapis cezasının infaz tarihi olan 05.02.2019 tarihinden itibaren üç yıldan fazla zaman geçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/159 Esas, 2024/143 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı (7) numaralı paragrafının tamamen çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale