Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2860 K.2025/3825

İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2014/119 Esas, 2017/463 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2023/1286 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 12.01.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2024 tarihli ve 2024/3890 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34457 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34457 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanık ...'nün, anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2014/119 esas, 2017/463 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 16/11/2017 tarihli ve 2017/5116 esas, 2017/5173 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi ile getirilen düzenlemeler uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine,

yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adı geçen sanığın anılan suçtan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2023 tarihli ve 2014/119 esas, 2017/463 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2024 tarihli ve 2023/1286 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, İstanbul

35. Asliye Ceza Mahkemesinin uyarlama yargılaması öncesi 05/10/2017 tarihli kararında, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçlarından sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi gereğince temel cezasının 3 yıl hapis cezası olarak tayin edildiği, uyarlama yargılaması sonrasında ise anılan Mahkemenin 30/11/2023 tarihli ek kararında, anılan suçlardan sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca temel cezasının 3 yıl olarak belirlenmesini müteakip, zincirleme suç hükümlerine ilişkin artırım oranının 3/4 olarak tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 03/07/2023 tarihli ve 2023/3111 esas, 2023/5573 karar sayılı ilamında yer alan, ''... uyarlama yargılaması yapılarak 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 6 ncı maddesi ile yapılan ve sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin değerlendirilmesi, zincirleme suç yönünden de duruşma açılmak suretiyle gereğinin takdir ve ifası yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ile talebin reddine karar verilmesi karşısında;

itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi ya da artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi,

cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde ve 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki ve 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 34. maddesinde yer alan,

"359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında, 213 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklere ilişkin olarak duruşma açılmak suretiyle uyarlama yapılması gerektiği cihetle, dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verildiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. ...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde. 7394 sayılı Kanun uyarınca dosya üzerinden uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmiş ise de. İstanbul

35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2014/119 Esas, 2017/463 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında alt sınırdan ceza tayin edilerek, zincirleme suç hükümlerinin de bu şekilde uygulandığı, uyarlama yargılamasında ise zincirleme suç hükümlerinin alt sınırdan ayrılmak suretiyle takdir edildiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2017/17-940 Esas, 2021/472 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; uyarlama yargılaması gerçekleştirilirken, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılması,

kanıt toplanması veya takdir hakkının öncekinden farklı biçimde ve kanunda öngörülen alt sınırın üzerinde ceza tayin edilerek kullanılması söz konusu ise ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki kanun ile doğmuşsa, kanun koyucunun “derhal uygulanabilirlik” kavramıyla amaçladığının dışında kalan bu gibi hâllerde yargılamanın duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu, ancak bunun dışındaki hâllerde evrak üzerinden inceleme yapılarak karar vermenin olanaklı bulunduğu, bununla birlikte.

7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ve aynı Kanun'un 6. maddesi ile yapılan değişiklikler ve "359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında, duruşma açılmak suretiyle hükümlünün hukuki durumunun takdir ve ifası yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ile karar verilmesi karşısında; itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul