Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3532 K.2024/12595

Anayasa’nın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesinin gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanığın yüzüne karşı tefhim olunan kararın hüküm fıkrasında temyiz süresinin "kararın tefhim ve tebliğden itibaren 7 gün içinde" şeklinde belirtilmesi suretiyle temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanıltıcı ifade kullanıldığı gibi gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin öğrenme üzerine öne sürdüğü temyiz isteğinin kanuni süresi içinde yapılmış olduğu kabul edilerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı mühür bozma suçu için 5237 sayılı TCK'nın 203/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı sürelerini kesen son işlemin, 09.12.2015 tarihli inceleme konusu hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle hükmün, 1412 sayılı CMUK’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA,