Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3647 K.2024/12980

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. A. Sanık Hakkında 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Düşme Hükümlerine Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği nazara alındığında;

sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi nedeniyle avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği gibi aynı dosyada sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmediğinden hükmün bu isteme hasren Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının "sanık hakkında 7394 sayılı Kanunun 4. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesi uyarınca 2012 ve 2013 yılları için TCK'nın 43/1.maddesinin uygulanmasıyla tek mahkumiyet hükmü tesisi gerekirken, sanığın 2012 ve 2013 yılları için "ayrı ayrı iki kez" cezalandırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin" edildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

,15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar.” hükümleri dikkate alınıp 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde,

7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği de gözetilmeden,

sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davasının olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle düşmesine, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan ise 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin lehe olduğu kabul edilip zincirleme suç hükümleri uygulanarak mahkumiyet kararı verilmek suretiyle karma uygulama yapılarak çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme koşulu olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Gerekçeli karar başlığında "2011 ve 2012" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin en son 2012/Haziran döneminde matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle 30.06.2012 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinden, suç tarihinin "30.06.2012" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu sahte fatura düzenleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,