Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3660 K.2025/4686

Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercisinin Yargıtay’ın ilgili Dairesi olduğu ve sanığın 27.03.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu,

sanığın yokluğunda hüküm verilmesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp,

çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilen hükmün, MERNİS adresine MERNİS şerhi derç edilerek doğrudan tebliğe çıkarıldığı, 09.02.2021 tarihinde adresinde tanınmaması nedeniyle iade edildiği, daha sonra çıkartılan tebligatın da 04.03.2021 tarihinde aynı gerekçeyle iade olduğu, sanığın MERNİS adresine doğrudan çıkarılan tebligat uyarınca yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1-Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “güveni kötüye kullanma” suçundan dolayı hükümden sonra 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunu’nun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında;

sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de. Yargıtay (Kapatılan)15.

Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/9246 Esas ve 2019/11143 Karar sayılı bozma ilamından önceki Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2014/883 Esas, 2015/231 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık ... hakkında TCK’nın 155/2 maddesi uygulanarak 10 ay hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL ve 4 gün adli para cezasından çevrili 80,00 TL adli para cezasına, para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline hükmedildiği,