Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3993 K.2024/11029

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi gereğince gerekçeli kararın, sanık ...'un aynı zamanda MERNİS adresi olan bilinen son adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca tebliğe çıkartılmadan, doğrudan aynı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın öğrenme üzerine 04.04.2016 tarihli dilekçesi ile hükmü süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin 04.01.2017, 07.02.2017 ve 25.12.2019 tarihli ek kararların kaldırılarak; yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.