Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3998 K.2024/11484

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/183 Esas, 2019/766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/1945 Esas, 2022/ 3339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a-2) bendi, dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 58 nci maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrüre karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Foça Mal Müdürlüğü mükellefi olan sanığın, vergi incelemesi için istenen ve varlığı sabit olan 2013 takvim yılına ait defter ve belgelerini 29.09.2017 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, belgelerin iş yerinde incelenmesinin ana kural olduğu, ancak mükellefin isteği üzerine incelemenin vergi dairesinde yapılabileceği, iş yerinin faal olup olmadığına yönelik bir tespit yapılmadan mükellefin defter ve belgelerinin vergi dairesinde incelenemeyeceği, bu nedenle yüklenen suçun unsurlarının bulunmadığı gerekçeleriyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın defter ve belgeleri koyduğu depoyu su bastığına, belgeler işe yaramaz diye attığına ve su baskınına ilişkin elinde herhangi bir delil bulunmadığına ilişkin savunması, vergi inceleme ve suç raporları, defter ve belgeleri isteme yazısı, tebligat, idarenin yazıları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasında olduğu tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın savunmasını doğrulayacak zayi belgesi sunamadığı ve savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan beraat hükmünün kaldırılarak sanığı mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 2017 olarak eksik gösterilen suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliği edildiği 29.09.2017 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen 16.10.2017 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,