Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4006 K.2024/5884

Taraflar arasındaki orman tahdidinin iptali ve 2/B kapsamına alınması talepli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde 766 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmaları yapılmış ve 11.02.1982 tarihinde kesinleşmiştir. Davacıların Babası ...'nun 12.03.1982 tarihinde bu kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 574 parsele ilişkin yapılan tespite karşı kadastro komisyonuna itirazı üzerine dosya Gelibolu Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro Mahkemesinin 21.12.1998 tarihli ve 1995/50 esas, 1998/7 karar sayılı ilamı ile 574 parsel orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Bu karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçerek 29.01.2001 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmaz bu şekilde hükmen tescil yolu ile oluşmuştur.

Daha sonra 2015 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) Ek 5 inci maddesine göre tescilsiz ormanların kadastro çalışmaları yapılmıştır. 07.08.2015 tarihinde ilan edilerek, 08.09.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Yine ... Köyünde 105 nolu orman kadastro komisyonu tarafından evvelce yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olduğu halde orman olarak kadastrosu yapulamayan ormanların 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre orman kadastrosu ve 2/B uygulmasını yapmak üzere 26.08.2019 tarihinde işe başlanılmış ve 2/B çalışmalar tamamlanarak 02.09.2020 tarihinde ilan edilmiştir.

Davacılar vekili 30.09.2020 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacıların ... İlçesi ... 574 parselin Osmanlı dönemi tapusu ile maliki olduklarını, ancak taşınmazın yapılan orman kadastrosu sonucunda orman sınırları içerisinde kaldığını, bu nedenle 2015 yılındaki kadastro çalışmalarında da orman olarak tespit gördüğünü, ancak davacılara 2/B ye çıkaralacağının söylendiğini, dava konusu 574 nolu parselin orman tahditinin iptali ve 2/B uygulaması kapsamına alınarak tapusunun iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. "Orman vasfını kaybetmiş olan yerlerin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılması ve satışa sunulması hazinenin mülkiyet hakkına dayalı bir haktır. Mahkememizce orman vasfıyla Hazinenin mülkiyetinde olan bir yeri 2/B'ye ayırarak davacılar adına tespit etmesi ya da davacılara satmasına yönelik bir hüküm kurulamayacaktır.

Davacı, 574 nolu taşınmazının 547 nolu parsele uygulanan tapu kaydının kapsamı içinde kaldığını, devlet ormanına bitişik olmadığını 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırlarının dışarısına çıkarılmasını talep etmiş ise de tahdit ve dışarı çıkarma konusunda tek yetkili kurum orman kadastro komisyonlarıdır....

Taraf, dava ehliyeti ve hukuki yararın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesi gereğince, dava şartları arasında düzenlendiği, taraflarca ileri sürülmese bile, mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözönüne alınması gerekliliğ," gerekçesiyle davanın usulden reddine, dava konusu Çanakkale ili ... ilçesi ... köyü 574 parsel sayılı taşınmazla ilgili içinde dava konusu edilen orman kadastro komisyon kararının aynen ipkasına (bırakılmasına) karar verilmiştir.

Bu kararın davacılar vekilince istinaf edilmesine üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince "Dosya içeriği, toplanan deliller, kararda yazılı gerektirici nedenler, istinaf talep dilekçesi içeriği değerlendirilerek yapılan inceleme sonucu; yörede yapılan orman tahdidi ve 2/B çalışmalarında öncesinde hükmen orman olarak tescil edilmiş bulunan dava konusu taşınmazın 2/B’ye çıkartılmadığı, davacının, idarenin takdir yetkisini zorlayacak biçimde eldeki davayı açmasına olanak bulunmadığı gibi, bu hususta hukuki yararının da olmadığı anlaşıldığından" gerekçesiyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.