Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4035 K.2025/3495

İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 10.07.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2023/19624 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76999 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76999 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15/04/2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen;

"Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme ile

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05/12/2022 tarihli ve 2022/10335 esas, 2022/20069 karar sayılı ilâmında, " 213 sayılı Kanun'un 359/a maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca;

bu suça ilişkin infaz aşamasında bulunan dosyaları da kapsamak üzere, suça konu eylem hakkında ayrıca bir vergi cezası bulunmaması halinde, sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında indirileceği anlaşılmakla, anılan yeni düzenlemenin hükümlü lehine olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden.... sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklindeki açıklama birlikte değerlendirildiğinde

İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2023 tarihli yazısı ile Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünden sanıkların üzerlerine atılı suç sebebiyle tarh edilen veya ziyaına uğrayan borçların ödenip ödenmediğinin sorulması üzerine cevabi 26/12/2023 tarihli yazıda sanık ...'ın borcunun olmadığının bildirilmesi, 04/01/2024 tarihli yazıda ise, sanık ...'ın ise evvelce borçlar hakkında tecil taksitlendirme işlemi yapıldığı,

ancak ihlal edilen tecil taksitlendirmenin işlemden kaldırıldığı belirtilip ceza tutarları ile ödeme miktarına dair tablonun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince uyarlama yargılamasının 26/04/2023 tarihli duruşmasında Beyoğlu Vergi Dairesinden sanıkların yapılandırma başvurusunda bulunup bulunmadıklarına, başvuruda bulunulmuş ise buna ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesine karar verilmesini müteakip, sanıklarla ilgili bir cevap verilmediği anlaşıldığından, Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğüne 26/04/2023 tarihinde gönderilen yazının akıbeti araştırılarak,

sanıkların ödeme durumu kesin olarak tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun etkin pişmanlık yönünden değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verildiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesi;

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.”

Şeklindedir.

2. İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı kararı ile hükümlüler hakkında, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten (2 kez) 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin hükümlere yönelik hükümlü ... müdafi ve hükümlü ...'ın istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/7083 Esas, 2019/7888 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda uyarlama yargılaması yapılması talebinde bulunulması üzerine duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde; İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı ek kararı ile hükümlülerin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına hükmedilmiş; merci İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararıyla bu karara yönelik itirazların reddine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; dosya içerinde yer alan Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 29.05.2023 tarihli yazısında, talep dışı sanık ...'ün yetkilisi olduğu 602 049 7542 vergi kimlik numaralı mükellefin yapılandırma başvurusunda bulunduğunun ve borçlarının taksitlendirilip ertelendiğinin bildirildiği, bununla birlikte hükümlü ... hakkındaki Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 05.09.2022 tarihli cevabi yazısının 415 040 4204 vergi kimlik numaralı hükümlüye ait farklı bir mükellefiyete ilişkin olduğu,

keza aynı Kurumun 26.12.2023 tarihli cevabi yazısında ise hükümlü ... yönünden "...İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve K-2023-1074 sayılı kararına istinaden ilgili tarhiyatlar terkin edildiğinden, yazımız itibariyle dairemiz nezdinde borcunun olmadığı görülmüş..." şeklinde cevap verildiği, bu itibarla dosya kapsamına göre hükümlülerin etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması hususunda gerekli şartların oluşup oluşmadığının net olarak belirlenemediği anlaşılmakla;

talep dışı sanık ...'ün yetkilisi olduğu 602 049 7542 vergi kimlik numaralı mükellefiyet yönünden her iki hükümlü hakkında da, 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddede yer alan süre de dikkate alınarak, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünden araştırma yapılmasından sonra, sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,