Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4618 K.2024/15617

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e. ve 67/2-d maddeleri gereği öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 08.12.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar dolması sebebiyle düşme kararı verilmesi gerekirken sanığın sorgusunun yapıldığı 24.02.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1.bendindeki " 24.02.2015 tarihinde mahkememizce sorgusunun yapılması " ibaresinin çıkartılarak yerine " 08.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.