Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4930 K.2024/12289

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2013 tarihli ve 2012/1468 Esas, 2013/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 11.07.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2018/775 Esas, 2024/295 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 26.02.2015 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 06.05.2024 tarihli ve 2024/2055 Esas, 2024/1377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu defter, kayıt ve belgeleri gizleme eylemi için 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, ihbara konu suçun işlendiği 26.02.2015 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu halde mahkemesince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup,

bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 06.05.2024 tarihli ve 2024/2055 Esas, 2024/1377 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,