KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/5190 E., 2025/1528 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1698 E., 2024/1169 K.
- Suç
- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Esastan ret
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ve 2022/753 Esas, 2023/629 Karar sayılı kararı ile sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraatine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 03.07.2024 tarihli ve 2023/1698 Esas, 2024/1169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 7 ay 15 gün hapis cezasına mahkum edilmesine ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, özetle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yanlış olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/5190, K. 2025/1528, 5 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama