Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/5534 K.2025/6471

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2019/270 Esas, 2019/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2020/1099 Esas, 2021/1063 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ve 2021/42513 Esas, 2023/9591 Karar sayılı ilamı ile;

"sanığın defter ve belgeleri bulamadığından ibraz edemediğini savunması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli, 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu,

bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde, 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinde yazılı durumların ve usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu ve suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4,

5 ve 6 ncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozulmasına,

dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini müteakip, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/753 Esas, 2024/1135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri ve 7394 sayılı Kanun uyarınca neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi İncelemenin iş yerinde yapılması gerektiğine, sanığın suç kastı olmadığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/753 Esas, 2024/1135 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,