Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5540 K.2025/3509

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 23.01.2020 tarihli sözleşme ile tarafların traktör alım satımı konusunda anlaştıklarını, sözleşme gereğince 2017 model ... marka 115 C serili traktörün fiilen müvekkiline teslim edildiğini, ancak tescilinin verilmediğini, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, sadece 32.000,00 TL borcunun kaldığını, söz konusu tutar üzerinden iki adet senet düzenlendiğini, günü geldiğinde müvekkili tarafından ödendiğini, davalının hileli hareketlerle 25.11.2020 tarihinde traktörü üçüncü bir kişiye devrettiğini,

çiftçilikle uğraşan müvekkilinin faaliyetine ara vermek zorunda kaldığını ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 15.12.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile, talebini 485.460,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının alacağın neye ilişkin olduğunu açıkça belirtmediğini, soyut, haksız ve mesnetsiz iddialar ileri sürdüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her ne kadar davalı, araç alım-satımını kabul etmese de dosyaya sunulan sözleşme ve tanık beyanları nazara alındığında taraflar arasında traktör ve tarım aletlerine ilişkin takas yapıldığının anlaşıldığı, sözleşme uyarınca davacının teslim etmesi gereken 2 adet traktör, bir adet römork ve bir adet pancar söküm makinesini davalı şirkete devrettiği, taraflar arasında pancar söküm makinesinin devrinin yapılamaması nedeni ile anlaşmazlık doğduğu, pancar söküm makinesi borcuna karşılık olarak patates söküm makinesi verildiği,

davalının da traktörü davacıya teslim etiği, ancak aralarındaki anlaşmazlıktan sonra davacının elinden alınarak üçüncü kişiye satıldığı, traktörün dava tarihi itibari ile değerinin 485.460,00 TL olduğu, sözleşmenin yapıldığı tarihe göre güncelleme oranının 0,1682 olarak hesaplandığı,

davacının ödeme yapmadığı 32.000,00 TL bu oran üzerinden güncellendiğinde (32.000,00X 0,1682=) 53.824,00 TL’ye tekabül ettiği, traktörün dava tarihindeki değeri olan 485.460,00 TL’den ödeme yapılamayan kısmın güncellenmesi ile bulunan 53.824,00 TL’nin mahsubu ile 431.636,00 TL’ye ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 431.636,00 TL’nin 1.000,00 TL’si yönünden dava tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, trampa/ değişim sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, HMK'nın 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekilince temyize konu miktar 53.824,00 TL'dir. Bu miktar temyize konu Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00TL’nin altında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.