Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/774 K.2024/5867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.03.2019 tarihli ve 2016/11660 Esas, 2019/2760 Karar sayılı kararı ile, beraat kararının eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/37640 Esas, 2022/9907 Karar sayılı kararı ile; 7394 sayılı Kanun’un uygulanması zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/550 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık aleyhine delil bulunmadığına, alınan bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari alışverişe dayanmayan faturalar düzenlediği iddiasıyla sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası, Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık bildirilen kamu zararını ödeyecek gücü olmadığını beyan etmiştir.

4. Mahkeme tarafından faturaları kullanan mükellefler hakkında düzenlenen vergi raporları, ilgili vergi dairelerinden getirtilerek dosyaya konulmuş, aynı mükellefler hakkında vergi suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılmış ve mükelleflerin tanık olarak beyanları alınmıştır.

5. Mahkemece, sanık savunması, tanıkların beyanları, mütalaa, vergi raporları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mükellefiyet tesis ettirdiği 07.10.2011 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamı itibarıyla, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suçun sübutuna ilişkin delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/550 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,