Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1012 K.2025/4930

1. İlk derece mahkemesinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair kararının sanık tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede, ''birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği hususu gözetilmeden karar verilmesi isabetsizliğinden istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği ancak tekerrüre esas alınan ilam yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/11-347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere,

bölge adliye mahkemesi tarafından sanık hakkında tayin olunan hapis cezasına güvenlik tedbiri niteliğindeki TCK'nın 58. maddesinin daha ağır cezaya yönelik uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.10.2021 tarihli asıl kararının temyiz edilebilir hâle geldiği belirlenerek ve 17.05.2024 tarihli yukarıda sayısı yazılı temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

2. Asıl karara dair yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/41 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararı ile, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 62/1, 53/1-3 ve 58/6,7. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/1295 Esas, 2021/1245 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ilam ve müsadereye ilişkin kısımlarının değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.05.2024 tarihli ve 2021/1295 Esas, 2021/1245 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; belgeye suç işlemek amacıyla kullanmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,