Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1104 K.2025/4750

Sait'in soruşturma ve kovuşturma evrelerinde suçun mağduru ve katılanı olduğu, sanık sıfatının bulunmadığı, dolayısıyla olmayan hükmün temyizinin mümkün bulunmadığı belirlendiğinden tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek sanık ve müdafiinin temyiz talebiyle sınırlı inceleme yapılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2024 tarihli ve 2024/459 Esas, 2024/465 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl hapis ve 3.000.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/207 Esas, 2024/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun dosya üzerinden yapılan incelemesinde suç tarihinin doğrusunun 21.09.2023 olduğuna işaret edilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyizi; şikâyetçi ...'nın sanığın eylemine iştirak ettiğine ilişkindir. 2. Sanığın ve müdafiinin temyizi ; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam karar yerinde gösterilirken maddi hata yapılarak bu ilama ait kesinleşme tarihinin ''14.03.2019'', karar numarasının ''2019/45'' ve ceza miktarının ''4 yıl 2 ay'' olarak gösterilmesi hususlarının dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımda tekerrüre esas alınan ilam gösterilirken karar tarihi olarak ''14.03.2019'', karar numarası olarak ''2019/45'' ve ceza miktarı olarak ise ''4 yıl 2 ay'' ibarelerinin çıkarılması ve yerlerine sırasıyla ''05.07.2023'', '' 2021/454'' ve ''4 yıl'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,