Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1345 K.2025/14421

İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/255 Esas, 2023/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 22.12.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/6189 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve ...sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve... sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03/02/2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu nazara alındığında;

Dosya kapsamında, suç tarihinin 17/04/2006 olduğu, sanığın savunmasının 26/05/2012 tarihinde alındığı ve sanık hakkında verilen 03/07/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 04/09/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 16/08/2013 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 11... gün süre ile dava zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 16/08/2013 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 19/10/2023 tarihine kadar kesintisiz işleyerek olağan ve olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu resmi belgede sahtecilik eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü.

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son. maddesi uyarınca, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2012 tarihli ve 2011/475 Esas, 2012/383 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 04.09.2012 tarihi ile Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/273 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararına konu denetim süresi içerisinde işlenen silahla tehdit suçunun suç tarihi olan 16.08.2013 tarihi arasında zamanaşımının durduğu ve durma süresi de dikkate alındığında,

5237 sayılı Kanun'un 67/2-a. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.05.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 17.04.2006 olan suç tarihinden itibaren de 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla önceki hüküm aynen açıklanarak mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d. maddesi gereği bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/255 Esas, 2023/436 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,