Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1843 K.2025/7323

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.04.2014 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 16.02.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddelerinde belirtildiği şekilde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtildiği, mevcut delillerin tartışıldığı ve değerlendirildiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, deliller ile sonuç arasında bağ kurulduğu bu nedenle hüküm gerekçesinin yeterli bulunduğu anlaşılmakla; Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,